Het 10-10-10-belastingstelsel van Paraguay: waarom het werkt en investeerders aantrekt

Weinig argumenten vallen in gesprekken over Paraguay zo snel als het belastingstelsel. «10-10-10» staat voor drie tarieven die iedereen onthoudt: tien procent op bedrijfswinsten, tot tien procent op persoonlijk inkomen, tien procent belasting over de toegevoegde waarde. De werkelijke reden waarom internationale investeerders opletten, schuilt echter niet in die cijfers – maar in een beginsel dat eronder ligt.

Wat «10-10-10» concreet betekent

Het 10-10-10-stelsel duidt de drie centrale tarieven van Paraguay aan: tien procent vennootschapsbelasting op winst, tot tien procent inkomstenbelasting op persoonlijke inkomsten en tien procent btw op de meeste goederen en diensten. De grondslag is wet nr. 6380 uit 2019 inzake de «modernisering en vereenvoudiging van het nationale belastingstelsel», van kracht sinds 1 januari 2020. Zij verving een kluwen van afzonderlijke regimes voor handel, landbouw en diensten door één structuur: waar bedrijven voorheen per branche verschillend werden belast, geldt nu één tarief voor allemaal. Doorslaggevend is niet alleen de hoogte van de tarieven, maar hun samenspel met het bronbeginsel – Paraguay belast uitsluitend inkomsten die binnen het land ontstaan. Die combinatie van lage tarieven, een smalle grondslag en een structuur die in drie zinnen uit te leggen is, vormt de kern van het stelsel.

• ✓IRE – vennootschapsbelasting: vlak 10 % op de winst, ongeacht branche en rechtsvorm.
• ✓IRP – inkomstenbelasting: oplopend van 8 tot 10 % op inkomsten uit arbeid en diensten, 8 % op kapitaalinkomsten. Wie per jaar minder dan 80 miljoen guaraní uit persoonlijke activiteit verdient – ruwweg 12.000 dollar – betaalt geen IRP.
• ✓IVA – btw: 10 % als regel, 5 % op basisvoedsel, medicijnen en woninghuur.

Eén grootheid laat de pakkende formule weg: keert een Paraguayaanse onderneming winst uit, dan komt de dividendbelasting IDU erbij – 8 % voor fiscaal inwoners van het land, 15 % voor ontvangers in het buitenland. Wie de totale last van een deelneming inschat, telt dus de 10 % op ondernemingsniveau en de uitkeringsbelasting bij elkaar op.

De truc met de facturen: waarom velen helemaal geen inkomstenbelasting betalen

Het in het buitenland minst bekende deel van het stelsel is tegelijk het slimste. Bij de inkomstenbelasting op persoonlijke activiteit kent de wet drie groepen aftrekbare uitgaven: die welke met de activiteit samenhangen, uitgaven ten gunste van afhankelijke gezinsleden – en uitdrukkelijk persoonlijke uitgaven, die niets met de beroepsactiviteit te maken hoeven te hebben. Boodschappen, restaurant, kleding, meubels, vakmensen, de auto: wie voor elke uitgave een deugdelijke factura legal met zijn belastingnummer laat opmaken, kan die tegenover zijn inkomen zetten.

In de praktijk komen daardoor veel belastingplichtigen aan het eind van het jaar op een grondslag van nul uit. Men verzamelt de facturen door het jaar heen, levert ze in bij de boekhouder – de contador – en die zet inkomsten tegenover uitgaven. Blijft er niets over, dan is er geen inkomstenbelasting verschuldigd. Dat is geen maas in de wet, maar zo bedoeld.

De economische logica erachter is opmerkelijk: het stelsel maakt van elke belastingplichtige een controleur van zijn eigen leveranciers. Wie wil aftrekken heeft bewijsstukken nodig – en vraagt erom. Daarmee worden de handelaar, de vakman en de horeca-uitbater richting formaliteit geduwd, omdat hun klanten op facturen staan. De staat haalt het geld dus niet via hoge inkomstenbelastingtarieven binnen, maar via de btw langs een keten die zichzelf documenteert. Precies dat is een van de redenen waarom de hervorming van 2019 als geslaagd geldt.

Twee kanttekeningen: het kasstelsel geldt – aftrekbaar is alleen wat in hetzelfde jaar daadwerkelijk is betaald. En afzonderlijke posten zijn gemaximeerd, onder meer inkopen bij micro-ondernemingen in het vereenvoudigde RESIMPLE-regime. Bovendien geldt de aftrek van persoonlijke uitgaven bij inkomsten uit persoonlijke activiteit; bij zuivere kapitaalinkomsten tellen alleen kosten die daaraan direct toerekenbaar zijn.

De eigenlijke hefboom: het bronbeginsel

Lage tarieven bestaan elders ook. Wat Paraguay onderscheidt, is de vraag welk inkomen überhaupt wordt gegrepen. Het land belast in beginsel alleen inkomsten uit Paraguayaanse bron. Wat in het buitenland wordt verdiend, blijft buiten beeld – anders dan in Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland, waar de belastingplicht de woonplaats volgt en het wereldinkomen omvat.

Voor veel nieuwkomers is dat het beslissende punt. Een pensioen uit Duitsland, huurinkomsten uit een appartement in Wenen, rendement uit een portefeuille in Zwitserland: niets daarvan valt onder de Paraguayaanse inkomstenbelasting. Alleen wat binnen het land ontstaat – een salaris uit Paraguayaans dienstverband, huur van een pand in Asunción, de winst van een bedrijf in Villarrica – wordt belast, en dan tegen tarieven van één cijfer tot laag twee cijfers. Het is die combinatie van smalle grondslag en laag tarief die de bestemming rekenkundig aantrekkelijk maakt voor internationaal opererende ondernemers en gepensioneerden.

Waarom investeerders erop reageren

Een belastingstelsel alleen trekt geen kapitaal aan – voorspelbaarheid wel. En juist daar is het beeld van Paraguay de afgelopen jaren veranderd:

• ✓Investment grade sinds 2024: Moody's verhoogde Paraguay in juli 2024 naar Baa3 en bevestigde die rating met stabiele vooruitzichten. Standard & Poor's volgde in december 2025 – het land staat daarmee op de korte lijst van Zuid-Amerikaanse staten met investment grade.
• ✓Groei met substantie: de centrale bank rekende voor 2025 op circa 6 % economische groei en voor 2026 op 4,2 %, met inflatie binnen de doelbandbreedte.
• ✓Record aan buitenlandse directe investeringen: in 2025 stroomde 1,18 miljard dollar aan BDI het land binnen – het hoogste ooit gemeten bedrag.
• ✓Eenvoud als vestigingsfactor: drie belastingen in plaats van een wirwar aan bijzondere regimes verlagen niet alleen de belastingdruk, maar ook de kosten van boekhouding, advies en geschillen.

Dat laatste punt wordt vaak onderschat. Wie in meerdere landen heeft ondernomen, weet dat een laag tarief weinig waard is als de toepassing ervan omstreden blijft. Een stelsel dat in drie zinnen is uit te leggen, is ook voor controleurs en rechters beter hanteerbaar.

Wat dit betekent voor kopers van vastgoed

Voor de koper van een pand werkt het stelsel op drie plaatsen door. Ten eerste bij de lopende lasten: de gemeentelijke onroerendezaakbelasting wordt berekend over de kadastrale waarde, die in Paraguay van oudsher ver onder de marktwaarde ligt – de jaarlast valt navenant laag uit. Ten tweede bij huurinkomsten: die gelden als inkomsten uit Paraguayaanse bron en vallen onder de inkomstenbelasting, waarbij de grondslag met toerekenbare kosten wordt verminderd. Ten derde bij verkoop, waar de meerwaarde eveneens onder de inkomstenbelasting valt.

Hoe hoog de last in het concrete geval uitpakt, hangt af van de opzet – verhuur als privépersoon of via een vennootschap, welke kosten zijn gedocumenteerd, woonruimte of bedrijfsruimte. Wie met huurinkomsten rekent, doet er goed aan dit vooraf met een contador door te rekenen in plaats van te plannen met algemene waarden van internet.

Waar de grenzen liggen

Paraguay is geen land zonder belastingen, en wie met die verwachting komt, wordt teleurgesteld. Drie beperkingen horen bij een eerlijk beeld:

• ✓Het bronbeginsel is geen vrijbrief. Afbakenen wat als inkomen «uit Paraguayaanse bron» geldt, vergt uitleg per geval. Wie substantiële inkomsten uit het buitenland ontvangt, laat de kwalificatie beter vooraf vaststellen dan haar te veronderstellen.
• ✓Uw land van herkomst heeft er ook een mening over. Tussen Duitsland en Paraguay bestaat geen verdrag ter voorkoming van dubbele belasting (wat dat voor de werkelijke besparing betekent, rekenen we uit in Paraguay als belastingparadijs?). Of en wanneer de belastingplicht in het herkomstland eindigt, hangt af van de regels daar – opgave van woonplaats, exitheffing, uitgebreide beperkte belastingplicht. Dat wordt niet in Asunción beslist.
• ✓Fiscale woonplaats moet worden gevestigd. Een verblijfsvergunning alleen maakt niemand fiscaal inwoner. Daarvoor zijn een feitelijk centrum van het leven en de bijbehorende registratie bij de belastingdienst DNIT nodig.

Balans

Het 10-10-10-stelsel is geen reclamebelofte, maar geldend recht sinds 2020 – na te lezen in wet 6380/2019. Zijn werking ontstaat uit het samenspel van drie eigenschappen: lage tarieven, een tot binnenlandse bronnen beperkte grondslag en een structuur die je begrijpt zonder fiscalist te zijn. Dat de ratingbureaus het land parallel hebben opgewaardeerd en de directe investeringen op recordniveau liggen, is geen toeval, maar het antwoord op beide: betrouwbare regels en betrouwbaar begrotingsbeleid.

Voor u als koper betekent dat: de fiscale kant pleit voor de bestemming. Zij vervangt echter niet het onderzoek van het concrete object – en al helemaal niet het uitzoeken van uw persoonlijke situatie in het land van herkomst.

Bronnen en peildatum: wet nr. 6380/2019 inzake de modernisering en vereenvoudiging van het nationale belastingstelsel, gepubliceerd via de Dirección Nacional de Ingresos Tributarios (DNIT); ratings Moody's Baa3 (juli 2024, bevestigd in 2026) en Standard & Poor's (december 2025); groei- en investeringscijfers van de centrale bank van Paraguay en de CEPAL; regeling van aftrekbare uitgaven volgens art. 64 e.v. van wet 6380/2019. Stand: augustus 2026. Dit artikel geeft een algemeen overzicht en vervangt geen fiscaal advies in het individuele geval.